One day in Paris.

Obs! Tekst-bombe:

Etter nesten ei heil veke i Rouen, var det p tide vende nasa si mot Paris, slik at det skulle bli lettare komme seg til flyplassen siste dagen. Det var sjlvsagt regn og kaldt i Paris, og taxi-sjfrane var alle like trtte som vi. Eg har iallefall lrt at ein br vurdere sjfrane to gongar nr dei legg seg til sve kver gong trafikken str stille. Ikkje berre brukar dei lang tid, men dei kyrer store omvegar, og forstr ikkje nr ein faktisk vil av. Dessutan begynn dei berre kyre sjlv om dei ikkje fr GPS'en til fungere. O'lykke at vi faktisk kom fram til hostellet.

Hostellet vi sv p lg midt i Montmartre, og metroen skulle vre relativ enkel bruke. Trudde vi. Vi skulle igrunn berre gjere eit enkelt bytte fr metro 12, til 2 og s til 6 for komme til Eifeltrnet. Det einaste er at nr man er under bakken er det umogleg oppretthalde retningssansen, og om ein d set seg p metro 2 som kyrer til ein endestasjon, skal ein ikkje gjere som meg og springe inn p nrmaste metro hpe p at ein kjem tilbake der ein kom i fr. Desse metroane har ein tendens til skulle parkere, og nr ein ikkje kan fransk, forstr ein ikkje slik informasjon, og blir derfor med end lengre inn i tunellane der alle metroar str heilt leine. Parkert. Etter mykje nervs latter, sjekking av x-antall lste drer kom det heldigvis ein franskmann som beordra oss til sitte ned, og s kyrde han oss tilbake til stasjonen. Litt eventyr m man vel ha?

Vi fann tilslutt riktig metro og kom oss til Eifeltrnet,men s vande vi var med sol, hadde vi lagt jakkene igjen, og p tida vi var under jorda, var regnet ndd bakken p overflata. Vte sprang vi bort for sj p monumentet som alle snakkar s varmt om. Alt eg sg var ein svr svr stlmasse med x-antall selgerar under som skulle selje deg miniversjonar av trnet. Eller gje dei vekk gratis mot at dei fekk ta deg p puppane. Merd!

Desse befann seg sjlvsagt overalt rundt Eifeltrnet g etter at dei var jagd vekk av politiet. Desse fann sjlvsagt fram tilho herog meg, og snart flokka dei rundt oss som duer. Ei due er morro, tog, men nr dei plutselig er i fleritall, nrmare ti-tjue, s blir det litt overvelmande. Heldigvis kom Bary, afrikanaren som pleidde bu i Norge, til unnsetning og ba alle stikke av, og slutte vre s respektlause. Aww.

Den neste historia for kva som skjedde den eine dagen i Paris er rett og slett ei god historie, men visse ting egnar seg ikkje for offentligheten. Og nei, dei er ikkje s gale som det hyres ut. S i staden for fortelle den kan eg fortelle at vi klarte myste kverandre p metroen og begge to blei sjekka opp av menn som lurte p om vi var gifte. Alt kan visst skje i Paris. "Nei eg snakkar ikkje fransk, jada eg er gift, eg snakkar fortsatt ikkje fransk, nei du kan ikkje f nummeret mitt" Stikk.

Nr vi endelig kom til hostellet tenkte eg at eg skulle f ei god natts svn ettersom vi mtte st opp klokkatte om morgonen, men der tok eg feil. Australieren som delte rom med oss hadde stjelt puta mi, og han lg snorka. Dessutan har dei ikkje dyne der. Skrekk og gru.

Med det kan eg avslutte med at nei, Paris er fortsatt ikkje like fantastisk som alle skal ha det, og i skrivande stund samtykker Carrie Bradshaw i den siste episoden av Sex og Singelliv. Paris er sikkert kjempe fantastisk om ein er rik, det er sommar, og ein er med personen man elskar og han er den einaste som betyr noke. P den mten legg man ikkje merke til alt rundt, og ja, d vil det bli fantastisk.











//Privat

4 ord

Ana Around the World

06.mar.2010 kl.09:30

S kule bilder :)

Amalie!

06.mar.2010 kl.13:25

likte bileta !

=)

Eirin Victoria

06.mar.2010 kl.13:55

Amalie!: Har end fleire, faktisk 1290 ca, men tenkte eg berre skulle poste nokre i svartkvitt.. Skal poste nokre av en karusell og Eifeltrnet og! Og sjlvsagt sukkerspinn bilete! :D

Kathleen

08.mar.2010 kl.13:44

At taxisjfrene kjrer lange omveier skyldes jo at de skjnner at dere er turister og ikke kjenner byen og derfor lette lure for litt ekstra spenn p takstameteret. Og de bare later som at de ikke skjnner at man ikke skjnner at man skal av for at takatmeteret skal g litt til. Det lrte jeg i Kbenhavn, fy faen som taxisjfrern hussla oss.

Skriv en ny kommentar

//Eirin Victoria

//Variasjon

//Arkiv

hits Blogglisten