Berlin, dag for dag.

Dag éin:

Vi ankom Berlin, og fann berre turistar som ikkje kunne hjelpe oss med å finne hostellet. Vi fann Alexander Platz, og endeleg nokon som kunne hjelpe. Tips: Hugs gatenamn eller undergrundstasjon namn!


Etter innsjekking var det påtide å gå til nermaste bar, nabobygningen, og eg likte øl for fyrste gong. Ja. Den grøne drikka er ølet. Heilt sant!

Stine drakk white russian, og leika diva.


Rommet var fantastisk stort, og vi delte det med tre andre. Men det var fortsatt god plass til overs! Utsikten var ikkje til å klage på helde. På kvelden følgde vi etter to frå Canada til High End 54, som eg har skreve tideligare om her. Fantastisk!

Dag to:

Vi tok toget til murens nermaste stasjon. Sjølvsagt.


Haugevis med fine bygningar i Berlin.

TuristDottNo.


Kunst på muren er ikkje til å unngå å ta bileta av. Eg har himla mange fleire bileter, men eg seier; reis dit i staden!

Vi gjekk langs heile muren, til vi ikkje fann meir mur. I staden høyre vi raggea musikk og vart nyskjerrige. Vi fann lille Afrika midt i Berlin, og det var eit slags ungdomssenter/miljø. Du kan lese meir her!





Til tross for at klokka berre var fire ellernoke, kunne vi ikkje lavere å ta oss ein drink i strandbaren i Afrika. Som du ser gjekk det rett til hovudet. Watermelon Man er nam! Sex on the beach er farleg. Vi tok endå ein drink, og studerte undergrunn kart som var heilt umogleg å finne ut av.


I bakgrunnen av baren var der stolar, sofaar, senger og alt mogleg ein kunne slappe av på. Og eg har beskreve alt ditta før, her

Vi prøvde å ikkje vere så turista, så vi satt oss i ein sofa vi og. Det funka dårleg når eg ikkje kan språket.

Vi gjekk til elvebredda i staden og såg på kanalbåtane. Og so lo eg litt av alle som låg å såv der. Ein liten skubb, og dei hadde blitt våte.

Vi klarte sjølvsagt å rote oss endå lengre vekk frå det som var kjendt, og plutseleg var der ingen folk, men så kom canadierane frå hostellet til utsetning, og det var ikkje siste gongen vi møtte på dei.



Etter masse venting på tog, undergrunn og dvs, kom vi ein plass. Kven veit kvar det er? Eg gjer ikkje.

Dei har kreative dører i Berlin, det skal dei ha.


........


Vi leikte endå meir turistar.

Ein kan køyre vogn og hest, men det var honden eg var mest opptatt av.

Eller hesten eg mistenker hadde like lyst på Starbucks som meg.

Etterkvart blei Stine lei av å vere turist ein heil dag.



Så vi kjøpte donut og reiste heim.


.........

Etter dette reiste vi tilbake på hostellet og fann tre svenske gutar på rommet vårt, i staden frå dei som var der tidelegare på kvelden. Vi bestemte oss for å gå opp i baren på hostellet kun for ein avslutningskveld, og ikkje drikke fordi vi skulle opp tideleg for å reise vidare. Slik gjekk det ikkje.

Eg tok aldri med meg kameraet ut om kvelden, noko eg angrar på. No har eg ikkje bileta av at vi leika sjørøvarar på ein sofistikert bar saman med Frank og Rico frå California, eller med canadierane. Ikkje har eg bilete av at vi blei kasta ut, og vi sidan fann ein vasspipebar. Så flink som eg var, har eg ikkje bilete av at eg fiksa heile gjengen VIP rom, med vannmelonvasspipe. Ikkje har eg bilete av då vi kjøpte russisk sjokoladeis og kapra kassa på minimarkedet, eller at bakeriet stengde klokka 7 på kvelde, og opna igjen klokka 4 om natta. Æsj. Men fin by, det var det.

Ét ord

Amalie

14.aug.2010 kl.09:46

åh. likalika!

spesielt bilete der stine og katarina sitte på togstasjonen(?) og katarina leser kart! bilete av sykkelen ned i gata, og bileta av muren! :D og crap at du gløymte kameraet siste kvelden!:)

Skriv en ny kommentar

//Eirin Victoria

//Variasjon

//Arkiv

hits Blogglisten