London, dag for dag.

Vår kjære by. Treng ein virkelig sei meir? Det blei ingen turistbilete av bygninga dinna gongen. Eg merka eg tar mindre å mindre bilete i byane eg føler meg meir og meir heime i. Det er liksom ikkje like viktig for meg å sjå Big Ben osv, men å møte gamle vener i staden.

Dag éin:

Vi tok tog ut frå Rouen, til kysten av Frankrike, nemleg Dieppe. Vi måtte gå ei stund frå togstasjonen for å finne sjølve brygga, med ferja vi skulle ta, men det gjekk faktisk fint. Og heldigvis fann vi nokon som kunne snakke engelsk som kunne hjelpe oss.

Det var ein kjempesøt småby, og her sende eg postkort eg skreiv i Roma, til søte folk i Noreg.



Du ser det ikkje, men frå ein annan vinkel ser ein eit kors, og det hang faktisk ein person på det. Vi får håpe det var ei dukke.




Då vi kom fram til ferja måtte vi vente ei stund, då var det greit å bruke opp dei siste euroane på spelemaskinar, og Katarina vann faktisk ein bamse.

Så kom bussen som skulle køyre oss inn på ferja, og eg såg ein mildt sagt mistenksom fyr. Passet hans såg ut til å vere falskt, og då vi kom i pass kontroll på bussen begynte han å forklare alt mulig om koffår han var der og slikt. Då vi kom fram med ferja blei han stoppa i passkontrollen der og. Han blei mildt sagt sint og sa han måtte rekke eit tog, og då sa kontrolløren at han neppe fekk ta noke tog i det heile. Etter ein diskusjon om kva problem han her hadde hatt med det franske politi, blei det ein liten krangel, og han blei mildt sagt sur og lurte på kvifor dei spurte når dei likevel visste alt. Det endte med at han måtte hente bagasjen sin, og so blei han tatt inn på eit rom der han måtte vise alt han hadde med seg. Alt eg veit var at han ikkje var med på toget.

Då vi kom fram til gode gamle Bayswater, fann vi hostellet og so bar det rett opp på rommet for å skifte. No skulle vi ut! Til tross for at vi hadde reist heile dagen, kunne vi ikkje berre legge oss. Såve kunne vi gjere i mårå, sjølv om vi skulle sjekke ut klokka 9, fordi dei ikkje hadde rom nok til oss. Då vi kom tilbake frå ein kjempekjekk kveld på byen, var Sam i resepsjonen (ein venn av Stine og Katarina, som jobba der) og han fekk ordna det slik at vi fekk samme rommet gjennom heile oppholdet, og vi kunne derfor såve til langt ut på dag. Hurra!

Dag to:

Då vi endeleg sto opp, for vi rett til Oxford, for å shoppe. Her er nokre få ringar eg kjøpte på turen. Fint tykjer eg. Ringar som de ikkje ser er svaleringen, ugleringen og kaninringen. Mine yndlingar!

På kvelden gjekk vi ut, igjen, og møtte gamle kjendte. Morro morro morro. Igjen ein veldig sein kveld.

Dag tre:
Det var på tide å ta det litt med ro, og shopping var ikkje poeng å byrje på, nettopp fordi vi alle var like blakke. Parken derimot er gratis, så det blei mange timar i Hydepark med dette




Eg kjøpte haugevis med blad, mine yndlingar på engelsk og las artiklar om Diane Von Furstenberg og Andy Warhol på Studio 54 i gamledager. Fintfintfint.






Sidan det var så innmari varmt låg vi berre i skuggen. Vi såv i fleire timar, og berre slappa heilt av.



Etterpå gjekk vi på kinaresturant, sjølvsagt, og åg kjempegod mat. Men eg er forundra over kor dårleg tid dei hadde, til tross for at resturanten nesten var tom. Du rakk omtrent ikkje ete opp før dei stod der og forlanga pengar. Æsj.

På kvelden skulle vi ut igjen, fyrst kino, så nattklubb, med Patrick.

Då vi kom tilbake på hostellet hadde vi fått nye romkameratar, utanom nazien/leigemordaren. Charlotte og Johanna frå Tyskland. Dei skulle reise rundt i heile Storbritannia utan å bruke noke særleg pengar. Pengar skulle dei få frå å spele ukulele i parkar. Søte. Desse møtte eg og igjen midt på gata  i Skotland

Hei, Charlotte.

Hei, Johanna.

Kinoen var kjempe morro, og nattklubben og. Eigentleg skulle ei venninne av meg frå Noreg møte oss og, men ho og typen hadde shoppa altformasse og var altforsletne til å møte oss, så vi måtte ta det igjen. Men det stoppa ikkje oss!

Dag fire:

Dette var siste dagen vår i London, og vi skulle reise klokka 5 mindt på natta, så vi bestemte oss for å ikkje ha eit rom å vere på, difor måtte vi sjekke ut klokka ni, og vi bestemte oss derfor for å kjøpe mat og legge oss i parken, igjen. Kva anna skulle vi finne på til klokka var ti og vi skulle ut på byen igjen?

Vi tok óg ein siste tur til Oxford berre for å skrape saman akkurat nok til å kjøpe litt forskjellig. Eg for min del fann ein kjempesøt prikkete kjole med bestemorkrage! Bilete skal komme.




This is England.


Så kom ein liten luring på besøk, og påstod han ikkje var fotogen. Særlig. Sidan kom Ingunn, venninna mi frå Noreg/Spania, og typen Tom. Vi klarte og å overtale dei til å bli med oss ut seinare.

Siste natta i London er alltid vill, og denne var ikkje eit unntak. Det endte med at Patrick, han ovanfor, og eg tok over heile dansegolvet, og folk sto i ring rundt oss og klappa og lagde liv. Det var kanskje ein eller to som prøvde seg ut på golvet, men gav seg ganske raskt. Til og med vaktene hadde det kjempe kjekt! Det er jo slikt som berre skjer på film?Men så var det på tide å komme seg heim, nettopp fordi vi måtte skifte og pakke ferdig før vi skulle til flyplassen. Vi tok pirattaxia, ja faktisk, og kom fram i tide. Vi satte oss på flyet, og no, no var eventyret for sommaren totusenogti over.

- Kva gjorde du i sommar?

2 ord

Katarina

30.08.2010 kl.12:36

Herregud som eg savna turen vår, og no byrja eg og savne dokke og litt! Ringer deg snart. Kjempe glad i deg!

Stine

30.08.2010 kl.19:53

Vi hadde en bra tur!

Btw, det var du, Patrick og Philip som tok over dansegulvet.. Men det er Philip på bildet :P

Skriv en ny kommentar

//Eirin Victoria

//Variasjon

//Arkiv

hits Blogglisten