Å møte røynda åleine.

Eg ligg der. Latar igjen eit auge, så eit til. Ligg der med auga igjen, for å ikkje eksistere. Ser ikkje eg verda, ser ikkje verda meg. Men det er ikkje slik det fungerar. Det er ikkje noko som fungerar. Eg kan vri meg til den eine sida, og så tilbake utan at det vil endre noko. Eg kan opne det eine auget og håpe at alt berre er halvparten så ille. Det fungerar ikkje. Eg latar det att, og opnar det andre. Uansett om eg prøver å endre perspektiv på verda, er den og forblir den samme. Om ein vil det eller ikkje. Eg vil ikkje opne augene no, for då må eg stirre rett i røynda. Eg ligg åleine i leiligheta, den er tom, og mørk. Mørk på fleire måtar, ein fordi lyspærene er gått, to fordi eg er åleine. Kvifor? Pappa er på sjukehus, og eg veit ikkje kvifor.

2 ord

commepolly

08.nov.2010 kl.08:57

Hi Eirin Victoria, just wanted to let you know that I just discovered your blogs (this one, and the tumblr one) and I am blown away. Love them both so much! Keep up the wonderful bloggin!

I'll keep following!

xo

Kristin from http://commepolly.wordpress.com

commepolly

08.nov.2010 kl.15:20

Ah, i didn?t realize that there are two different types of languages! I tried translating it with google translate but that didn?t work out too well haha. So i just browsed through the wonderful pictures :) I would love it if you could add a small english summary! Thank you so much!

Thanks so much for following :)

xKristin

ps: Posted this on my blog as well, but you might not read it, so I thought I would comment back on your blog :)

Skriv en ny kommentar

//Eirin Victoria

//Variasjon

//Arkiv

hits Blogglisten